Modulacja QAM – Cykl Modulacje Cyfrowe cz. 4

Kwadraturowa modulacja amplitudowo-fazowa. Stosowana m.in. w transmisjach DVB-C. Modulacja QAM jest kombinacją modulacji amplitudy i fazy. Dane formowane są w dwójki, trójki, czwórki itd., które odpowiadają zarówno amplitudzie jak i fazie. Tworzone są według diagramu konstelacji (ang. Constellation diagram). Sygnał QAM odpowiada sumie dwóch ortogonalnych przebiegów: kosinusoidalnego i sinusoidalnego (przesunięty w fazie o π/2) z modulacją amplitudy.

Po co stosuje się modulacje w telekomunikacji?

Modulacja – samorzutna lub celowa zmiana parametrów sygnału. Przykładem może być modulowany dźwięk syreny alarmowej o zmiennej częstotliwości. Częstotliwość zmian wywołanych modulacją jest dużo mniejsza od częstotliwości fali. Jeżeli modulowane są sygnały sinusoidalne, to proces ten może powodować zmiany amplitudy, częstotliwości lub fazy drgań.

W przypadku fal prostokątnych (często stosowanych w technice cyfrowej) procesowi modulacji podlega szerokość, amplituda, pozycja (układ) oraz gęstość impulsów. Podstawowym zadaniem modulacji jest polepszenie jakości sygnału odtworzonego po stronie odbiorczej lub umożliwienie przesyłania tego sygnału kanałami o parametrach gorszych, niż wymagane. Modulację impulsowo – kodową (PCM – pulse – code modulation) stworzono z myślą o konwersji analogowych sygnałów ciągłych na postać cyfrową. PCM jest powszechnie stosowana w telekomunikacji. Sygnał binarny PCM podlega zniekształceniom w znacznie mniejszym stopniu niż analogowy. Nawet jeżeli zakłócenia spowodują wypadnięcie jakiejś próbki, szkody są niewielkie. Łatwiej jest także zminimalizować skutki zakłóceń.

Lista Tematów w Cyklu Modulacje Cyfrowe:

  1. Modulacja ASK
  2. Modulacja PSK, QPSK
  3. Modulacja FSK
  4. Modulacja QAM

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *